Friday, September 19, 2014

അച്ഛനുണാത്ത ഓണം

ഇത്തവണത്തെ ഓണം അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു .ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഭക്ഷണ പ്രിയനായ അച്ഛൻ സദ്യ ഉണ്ടില്ല.അച്ഛൻ എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ വരുംപോഴെകും  ഓടിയെത്തുന്നത് അച്ഛന്റെ ചിട്ടയായ ആഹാര ശീലങ്ങൾ ആണ് .ഒരു പക്ഷെ ജീവതത്തിൽ ആകെ അദ്ധേഹത്തെ അലട്ടിയതും ,ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം കഴിഞ്ഞു ,  അടുത്ത നേരം ഏതായിരിക്കും എന്നുള്ളത് ആയിരിക്കണം.കുട്ടിക്കാലത്ത് അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സഭാഷങ്ങളിൽ എപ്പോഴും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് ആഹാര കാര്യം തന്നെ .രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം ഒരു ഒൻപതു മണി ആകുംപോഴേക്കും  കഴിയും .
ഇഡ്ഡലി , സാംബാർ / ചമ്മന്തി പ്രധാനം .ഇന്നത്തെപ്പോലെ മിക്സി ഒന്നും ഇല്ലാത്ത കാലം .തലേ ദിവസം കല്ലിൽ അരച്ചെടുത്ത അരിയും ഉഴുന്നും പുളിപ്പിചെടുത്ത ഇഡ്ഡലി .ദോശയും കൊള്ളാം , പക്ഷെ മൊരിച്ച ദോശ പറ്റില്ല .തട്ടു ദോശ പോലെ നല്ല  കട്ടിയുള്ള ദോശ വേണം .ചമ്മന്തിക്ക് നല്ല എരിവു അത്യാവശ്യം .പിന്നെ അച്ഛന്റെ ചായക്ക് , മധുരം വളരെ  കുറഞ്ഞാലും , പാല് നന്നായി കുറഞ്ഞോട്ടെ എന്നൊരു രീതി ആണ് .അത് കുടിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു  മാത്രമേ പറ്റൂ .
രാവിലെ ഉറക്കം ഉണരന്നാലുടാൻ ഒരു ചായ .പിന്നെ അടുപ്പും പാതകത്തിന്റെ അടുത്ത് അല്പം കരിപിടിച്ച സ്റ്റീൽ ചരുവത്തിൽ അടച്ചുവെച്ച ചായ ഒരു രണ്ടു തവണ  കൂടി .രാവിലത്തെ പലഹാരത്തിന്റെ കൂടെ വെറും വെള്ളം ആണ് .അത് കഴിഞ്ഞു , പതിവ് മുറുക്കാനും ചവച്ചു  തുപ്പി , പിന്നെ ഒരു കറക്കം. കുട്ടനാട്ടിലെ കൂട്ടുകാരോടൊക്കെ സംസാരിച്ചു , പിന്നെ തോട്ടുകടവിൽ കയറി കൊച്ചമ്മയെയും , കണ്ട് ഒരു സാംബാറിന്റെയും  തോരന്റെയും കഷണങ്ങൾ കടയിൽ  നിന്നും വാങ്ങി തിരിച്ചെത്തും .ഉച്ച ഉണും ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ആണ്. വലിയ വട്ട പ്ലേറ്റിൽ നിരത്തി വിളംബിയ ചോറ് ,അടുത്ത് ഒന്ന് രണ്ടു കൊച്ചു പാത്രങ്ങളിൽ ആയി മീൻകറി , തോരൻ , അച്ചാര് , പപ്പടം തുടങ്ങിയ കറികൾ , പിന്നെ അടുത്തൊരു പാത്രത്തിൽ സാംബാർ . ആദ്യം സാംബാർ ഒഴിച്ച് പാതി കഴിക്കും , പിന്നെ കുറച്ചു ചോറും കൂടി വാങ്ങി, നല്ല പുളിയുള്ള മോരും ഒഴിച്ച് രണ്ടാമത്തെ റൌണ്ട് .തൈര് എന്ന് കേട്ടാലെ കലിപ്പ് വരും. കുറച്ചു കാലം വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന സുന്ദരി പൂച്ചയും അച്ഛനോടൊപ്പം കുറച്ചു ദിനച്ചര്യകളൊക്കെ പഠിച്ചു .അച്ഛൻ ഉണ്ണാൻ വരുമ്പോൾ അവളും കൂടെ കൂടും , പക്ഷെ പുള്ളിക്കാരിക്കു സാംബാർ അത്ര പിടിത്തമില്ല ,അച്ഛൻ മോര് ചോറിൽ ഒഴിച്ചാൽ  മാത്രം അവൾക്കുള്ള വീതത്തിനായി കരച്ചിൽ തുടങ്ങും .ഒരു വലിയ ഉരുള അവൾക്കു കൊടുത്ത ശേഷമേ അച്ഛന് കഴിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു .ഊണ്  കഴിഞ്ഞു ഒരു മുറുക്കാൻ, പിന്നെ മുന്നേകാലിനൊരു കടുപ്പ ചായ .നാലുമണിക്ക് പ്രത്യേകം കടികളിലോന്നും താത്‌പര്യമില്ല .പിന്നെ രാത്രിയിൽ മിക്കവാറും കഞ്ഞി , പയര് , ചമ്മന്തി അങ്ങനെ പോകുന്നു .

ഓണത്തിന് ഒരാഴ്ച്ചമുന്പേ ഉപ്പേരി വറക്കൽ തുടങ്ങും .പറംബിൽ  നിൽക്കുന്ന ഏത്തവാഴ വെട്ടി വറത്താൽ തന്നെ ധാരാളം .എന്നാലും മകൾക്ക് കായ്‌ വറത്തത്  ഇഷ്ടമല്ല , കപ്പ വർത്തതേ  പിടിക്കൂ .അകലെയുള്ള കടയിൽ നിന്നും അച്ഛൻ കപ്പയും വാങ്ങി എത്തും . ഓണ സദ്യയെക്കുറിച്ച്‌ പറയുകയാണെങ്കിൽ  , ഉത്രാടത്തിന് അമ്മ പായസം ഒക്കെ വച്ച് അയൽവക്ക കാർകൊക്കെ  കൊടുക്കും .തിരുവോണം തോട്ടുകടവിൽ അമ്മുമ്മയുടെ കൂടെ.അച്ഛൻ സ്വന്തം അമ്മയേക്കാളും അധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്ന കൊച്ചമ്മ.അവിടെ നിന്നും ഓണ സദ്യയും കഴിച്ചു കൊച്ചമ്മയുടെ മക്കളായ , വിശ്വ നാഥനും ,സുകുവും, ബാബുവും, കുട്ടനും,രാജമ്മയും, മണിയമ്മയും ഒക്കെ ആയി കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞു തിരുവോണം പൊടിപൊടിക്കും , പിന്നെ പിറ്റേ ദിവസം ആലപ്പുഴ ചേട്ടന്റെ അടുത്താണ് ഓണസദ്യ .അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് ചതയത്തിനു പുന്നപ്രയിൽ അമ്മവീട്ടിൽ .അച്ഛന് പ്രത്യേകം വേണ്ട കുത്തരിയും, പുളിയുള്ള തൈരും ഒക്കെ അമ്മയുടെ ബാഗിൽ ഭദ്രം .രണ്ടു ദിവസം അവിടുത്തെ തിമിര്പ്പു കഴിഞ്ഞു തിരികെ കുട്ടനാട്ടിലേക്ക്.വീണ്ടും പതിവ് ദിനച്ചര്യകളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്ന അച്ഛൻ.തലേദിവസമേ നാളെ കാപ്പിക്കെന്താ , പിന്നെ രാവിലെ കാപ്പി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുംപോൾ ഉച്ചക്കത്തെ ആഹാരത്തിന്റെ പ്ലാനിംഗ് , പിന്നെ വൈകിട്ട് ഇന്നലെ ചെറുപയർ തോരൻ  ആയതു കൊണ്ട് ഇന്ന് വൻപയർ ആയിക്കോട്ടെ.ചായക്കല്പ്പം പാല് കൂടിയാൽ തുള്ളുന്ന അച്ഛൻ.മീൻ കുട്ടാനു എരിവു കുറഞ്ഞാൽ മുളകുപൊടി അതിലേക്കു കുടയുന്ന അച്ഛൻ , തൈരിനു പുളി  കുറഞ്ഞാൽ അസ്വസ്ഥനാകുന്ന അച്ഛൻ , ആഹാരത്തിന്റെ അവസാനം മാത്രം കുടിക്കുന്ന വെള്ളം, ആദ്യം തന്നെ അടുത്ത് വെച്ചിരിക്കണമെന്നു ശാട്ട്യം പിടിക്കുന്ന അച്ഛൻ, കൈകഴുകാനുള്ള വെള്ളം കിണ്ടിയിൽ കാണാഞ്ഞിട്ട്‌ അടുക്കളയിലെ ചെംബു കുടത്തിലെ വെള്ളം വഴി നീളെ ഉഴിച്ചു വാശി തീർത്ത അച്ഛൻ...ആ അച്ഛൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട്  രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞു .അറിയില്ല ദൈവത്തിന്റെ വികൃതികൾ ഇനിയും  എന്തൊക്കെ എന്ന് .ഓർമ  മുഴുവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും  ധര്മ്മ ദൈവങ്ങളെ എന്ന് എന്നും  വിളിച്ചവൻ , അംബലപ്പുഴ കൃഷ്ണന്റെ മുൻപിൽ എല്ലാ ഒന്നാം തീയതിയും മുടക്കാതെ എത്തിയിവൻ , സർപ്പങ്ങൾക്ക് മുടക്കാതെ നൂറും പാലും നേര്ന്നവാൻ ,എല്ലാം ദൈവത്തിൽ അർപ്പിച്ചു ,ഒരു അല്ലലും അലട്ടലും ഇല്ലാതെ , എല്ലാവർക്കും നന്മ വരണേയെന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചവൻ .ഞാൻ നല്ലത് ചെയ്താൽ ,എന്റെ കുട്ടിക്ക് നന്മ വരും എന്ന് സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട് തെളിയിച്ചവൻ ....എന്നിട്ടുമെന്തേ...
ദുഷ്ട സംസർഗത്തിലൂടെ ഇടക്കൊക്കെ ക്രൂരൻ  ആയത് ,ആ ക്രൂരത ഏറ്റു വാങ്ങിയവർ ക്ഷമിച്ചല്ലോ ...പിന്നെയും എല്ലാം അറിയുന്ന ദൈവതിനെന്തേ ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.
ഒരു മനുഷ്യ ജന്മത്തിൽ ദൈവം കൊടുത്തിരുന്ന ആഹാരം മുഴുവൻ എന്റെ അച്ഛൻ കഴിച്ചു തീർന്നോ ...ആയുസ് ഇനിയും ബാക്കി , പക്ഷെ ആഹാരം നിനക്കിനിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു എല്ലാം കാണുന്നവൻ മുകളിരുന്നു ചിരിക്കുംപോൾ  ,ഞാനിനി എന്താ വേണ്ടത് ..ചിരിക്കണോ കരയണോ ...

Sunday, July 27, 2014

അച്ഛന്റെ മഹത് വചനങ്ങൾ ....നാലിടങ്ങഴിയോ അതോ രണ്ടുകെട്ടോ....? മൂന്നാം ഭാഗം

 

ഒരു വർഷത്തോളമായി എന്തെങ്കിലും കുത്തികുറിച്ചിട്ടിവിടെ .അവസാനം എഴുതിയത് കാത്തിരി ക്കുന്നവർ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.പിന്നെ അതിനു മുൻപ് കേശ വപിള്ള എന്ന എന്റെ അച്ഛനെക്കുറിച്ചും.അതെല്ലാം കൂടി അറം പറ്റിയതുപോലെ  ഇപ്പോൾ സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ എയർ പോർട്ടിൽ ഇരുന്നു ,അച്ഛൻ എന്നെ കാണാൻ  ഒരു 30 മണിക്കൂർ കൂടി കാത്തിരിക്കുമോ  എന്നുള്ള തീവ്ര വേദനയോടെ വീണ്ടും ഞാൻ ആ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് എഴുതട്ടെ . എവിടെയൊക്കെയോ ചിന്നി ചിതറി അടുക്കും ചിട്ടയും ഇല്ലാതെ  പോകുന്ന ഓർമ്മകൾ . ഓർമയില്ലാതെ ,ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെടുതല്ലേ  ദൈവമേ എന്നും, എന്റെ അച്ഛൻ ഒരിക്കലും മരിക്കല്ലേ ദൈവമേ എന്നും, മാറി മാറി  പ്രാർഥിച്ചു ദൈവത്തിനോട് കണ്‍ഫ്യൂഷൻ ആക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥ നമ്മുടെ എല്ലാം ജീവിതത്തിൽ അനിവാര്യം ആണല്ലോ .

മകളുടെ പിറന്നാളുകൾ ഒരു ഉത്സവം പോലെ കൊണ്ടാടിയ ആ അച്ഛൻ ,പക്ഷെ മകളുടെ ഭാവിയെ കുറിച്ച് ഒരിക്കലും വേവലാതി പിടിച്ചു ഓടുക ഉണ്ടായില്ല .അവനവൻ നന്മ ചെയ്യ്താൽ അതിന്റെ ഗുണം വരുംതലമുറക്കെന്ന അടിയുറച്ച വിശ്വാസം,അതായിരുന്നു അദേഹത്തെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചത്.ഒരേയൊരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം  മകളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു ,പഠിക്കാൻ ഇരിക്കുബോൾ ഉറക്കെ വായിക്കുക.എട്ടു നാടും പൊട്ടെ   വായിക്കണം പിന്നെ ഒരു പ്രസ്നവും ഇല്ല .ജീവിതത്തിൽ ഒരേ ഒരു തവണ ആ കൈയുടെ ചൂടും അറി ഞ്ഞിട്ടുണ്ട്  .ഒറ്റ മകൾ ആയതു കൊണ്ട് പള്ളിക്കൂടത്തിൽ നിന്നുള്ള വിനോദയാത്രകൾക്ക് പോകാൻ അവൾക്കു അനുവാദമില്ല .ഏഴാം ക്ലാസ് ആയപ്പോൾ അവളുടെ കുബുദ്ധി ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു .സ്കൂളിൽ കുട്ടികളിലെ  സംബാദ്യ   ശീലം വളർത്താൻ തുടങ്ങിയ ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടിൽ നിന്നും പണമെടുത്തു പോകുമെന്ന് അവളങ്ങു ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു .പ്രഖ്യാപനം കഴിഞ്ഞു നാക്ക്‌ വായിൽ ഇട്ടതു ഓർമയില്ല , നാലുകെട്ടിന്റെ അരപ്ലെസിൽ നിന്നും തെറിച്ചു താഴോട്ട് വീണതാണ് പിന്നെയുള്ള ഓര്മ. അച്ഛന്റെ കൈയുടെ ചൂട് ആദ്യമായും , അവസാനമായും അറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ .

ഓരോരുത്തർക്കും അവരവരുടെ അച്ഛനെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ സമാനം ആയിരിക്കും .എന്നാലും എന്റെ ഓർമ്മകൾ ഒത്തിരി വിഭിന്നമാകാനാണ് സാധ്യത . അച്ഛന്റെ നാല്പതാം വയസിൽ വൈകിവന്ന ഒരു വസന്ദം   .വസന്ദം  ഒക്കെ കൊള്ളാം , പെണ്ണായത്   ഭാഗ്യം .അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛൻ എടുത്തു തോട്ടിൽ കളഞ്ഞേനെ, അമ്മയുടെ നർമത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആണ് .ആണ്‍കുട്ടികളെ അത്ര  വല്യ പിടുത്തം ഇല്ലായിരുന്നു .ഏറ്റവും കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓർമ്മകൾ ,അച്ഛൻ കൂടെ കൊണ്ട് പോയി കാണിച്ച സിനിമകൾ ആണ്.ആലപ്പുഴ സുംബമ്മയിലും , വീരയ്യയിലും ഒക്കെ വന്ന സിനിമകൾ.തച്ചോളി ഒതേനൻ , കടത്തനാട്ടു മാക്കം ,തച്ചോളി അംബു അങ്ങനെ പൊകൂനു ആ ലിസ്റ്റ് .പിന്നെ പണ്ടൊക്കെ സിനിമയുടെ  കഥാസാരം പേപ്പറിൽ ആക്കി തിയേറ്ററിന്റെ മുൻപിൽ വിതരണം ചെയ്യുന്ന പതിവുണ്ട് .സിനിമ തുടങ്ങിയാലും അത് കിട്ടി മുഴുവൻ വായിക്കാതെ അച്ഛൻ തിയേറ്ററിൽ കയറില്ല.നോട്ടീസ് കിട്ടാതെ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത സിനിമ കാണാതെ ഇറങ്ങി പോയിട്ടുണ്ടന്നും കിംവ ദധി.

കുട്ടനാടിന്റെ നിഷ്ക്കലങ്ങതയും , അലസതയും ,ചെരുപ്പിടാൻ പോലും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത തനി നാടോടിത്തരവും ഒക്കെ പട്ടണത്തിലുള്ള ബന്ധുക്കാരുടെ മുൻപിൽ ഒരു കൊമാളിയാക്കിയപ്പോൾ , അത് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വക്രബുദ്ധി പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു പട്ടിക്കാട്ടുകാരൻ .ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇങ്ങനെ ഒരു ചിത്രം ആണ് അദേഹത്തെ കുറിച്ച് തോന്നാറുള്ളത് .എത്രയൊക്കെ വിവരവും വിദ്യാഭാസവും ഉണ്ടെകിലും പച്ചയായ മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനും , തിരിച്ചറിയാനും , നന്മ നിറഞ്ഞ ഒരു മനസാണ് വേണ്ടതെന്നു ഈ അനുഭവങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും ഓരോ ഗുണ പാഠകഥകൾ ആയി മാറുന്ന സത്യവും  ഇങ്ങനെയാണ് മനസിലാക്കിയത്.  കുട്ടികാലത്ത് കുടുംബ പാരംബര്യത്തിലൂടെ പഠിച്ചു ഇടയിൽ  വെച്ച് ഗുരുത്ത ദോഷത്തിൽ മുടങ്ങി പോയ കഥകളിയിൽ  ആഴത്തിൽ ഒള്ള അറിവും , അതിൽ നിന്നും ആത്മ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുന്നതും ഒക്കെ  കണ്ടു അത്ഭുത പെട്ട് നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട് .കുട്ടിക്കാലത്തു ചോറു കൊടുക്കാൻ ജോലിക്കാരും, നാലും കൂട്ടി നീട്ടി മുറുക്കാൻ പഠിപ്പിക്കാൻ അമ്മയും, കുഞ്ഞമ്മയും ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടു , ചൊല്ല് കൊടുക്കാൻ ആരുമില്ലായിരുന്നോ എന്നൊരു ചെറിയ സംശയം.
വിശ്വാസം അത് തന്നെയാണ് എല്ലാം.അച്ഛനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഒന്നും ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രതിസന്ധിയിലും ആ അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ  ,"നമ്മൾ തെറ്റുകൾ  ചെയ്യ്തില്ലെങ്കിൽ , നമുക്ക് നല്ലതേ വരൂ ".പിന്നെ കഠിനമായ മർക്കടമുഷ്ടിയിലൂടെ ഭാര്യയെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയ തെറ്റ് , ആളുടെ അറിവില്ലായ്മ ആയി  കണ്ടു ദൈവം തന്നെ അതു  സൌകര്യപൂർവം മറന്നു എന്നു  പറയാതെ വയ്യാ  .അറിവുകൊടുക്കാത്തതു ദൈവത്തിന്റെ തെറ്റ് തന്നെ. അപ്പോൾ ആ ദൈവം തന്നെ ,ഓരോ നിമിഷവും കണ്ണിൽ എണ്ണ ഒഴിച്ചു കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ , ഭാര്യക്ക്‌ ആരോഗ്യവും,മനസും കൊടുത്തു .

ഒരു വര്ഷം മുന്പാണ് അച്ഛനെ അവസാനം കണ്ടത് .അൽസൈമെഷ് രോഗത്തിന്റെ പിടിയിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായി പോയ എന്റെ അച്ഛൻ .അജാനഭാഹുവായ അദ്ദേഹം ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പ്പോലെ സ്കൂളിൽ പോകാൻ എന്നും രാവിലെ ഒരുങ്ങുകയാണ് .രാവിലെ എഴുനേറ്റു കുളിച്ചു, കഴിച്ചു , ഭാര്യ പൊതിഞ്ഞു കൊടുത്ത പൊതി ചോറുമായി അൽസൈംമേഴ്സ് കാരുടെ ഡേ കെയർ വാനിൽ കയറി ടാറ്റാ കാണിച്ചു പോകുന്ന അച്ഛൻ .തിരികെ വന്നു അന്ന് അവിടെ പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ പങ്കു വെയ്ക്കുന്ന ഒരു അഞ്ചു വയസുകാരൻ  .ആ ഡേ കെയറിൽ ബോൾ  കളിച്ചും, പാട്ടു പാടിയും ഒക്കെ സന്തോഷിക്കുന്ന ആ  രൂപം ആണ് മനസിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് .ശത്രുക്കാർക്ക് പോലും ഇങ്ങനെ ഒരു വിധി കൊടുക്കല്ലേ എന്ന് കരളുരുകി പ്രാർഥിച്ചു  പോയ ഒരു അവസ്ഥ .കുറച്ചു നാളുകള്ക്ക് ശേഷം അവിടുത്തെ ഒരു വീഴ്ച ,  ആ ആഹ്ലാദത്തിനും അവസാനമാക്കി  .ഇപ്പോൾ കട്ടിലിൽ ഒരു ജീവച്ഛവമായി കിടപ്പായി ,കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയോടെ ഖര രൂപത്തിൽ ഉള്ള ആഹാരങ്ങളും കഴിക്കുന്നത്‌ നിർത്തി .ഒരു കാലത്ത് ഭക്ഷണം ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി മാത്രമാണോ ഇന്ദേഹം ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് പോലും തോന്നിക്കും വിധം ജീവിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്റെ വെള്ളം ഇറക്കാൻ പോലും വിഷമിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ .മാളികമുകളിൽ ഏറുന്ന മന്നന്റെ...അറിയാതെ പാടിപ്പോകുന്നു .
വലിയ മഹാൻ മാരുടെ വാക്കുകൾ മാത്രമല്ല  മക്കൾക്ക് അവരു ടെ അച്ഛന്റെ വാക്കുകളും മഹത് വചനങ്ങൾ ആകാറുണ്ട് .എന്റെ അച്ഛന്റെ മഹത് വചനങ്ങൾ," അവനവനു ശരിയെന്നു തോന്നുത്തത് ചെയ്യുക .ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് വേവലാതി പിടിച്ചിട്ടു ഒരു കാര്യവുമില്ല.വെള്ളമില്ലാതിടത് മുങ്ങാൻ പറ്റില്ലല്ലൊ ."പിന്നെ മകളെയും മാന്പൂവിനെയും കണ്ടു കൊതിക്കാത്ത ,"നമ്മൾ നന്മ ചെയ്യ്താൽ വരുംതലമുറക്ക്‌ നല്ലതു  വരും എന്ന് സ്വന്തം  ജീവിതം കൊണ്ട് തെളിയിച്ച ആ അച്ഛന്റെ മകൾ  ഈ കുത്തി കുറുപ്പുകൾ അച്ഛനെ കാണാനുള്ള ഈ യാത്രയിൽ സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ എയർപോർട്ടിൽ തുടങ്ങി സിഗപൂർ എയർപോർട്ടിൽ എഴുതി തീർക്കുന്നു ....