Saturday, January 17, 2015

ചിന്തകൾ കാട് കയറുന്പോൾ..




"നമുക്ക് എന്തുണ്ടെന്നോ , എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നതോ എന്നുള്ളതല്ല സന്തോഷം തരുന്നത്, മറിച്ച് നമ്മൾ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്" ,ഈയിടെ വായിച്ച ഒരു പുസ്തകത്തിലെ വരികളാണ് കേട്ടോ .ഇതെന്നെ വല്ലാതെ അങ്ങ് ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിച്ചു .ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കിക്കേ? സംഭവം സത്യമല്ലേ ?ചിലരുടെ  ഒക്കെ കൈയിൽ ഉള്ള ഡയമണ്ട് മാല തൊട്ട് പഞ്ചാര ഇട്ട് വെച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രം വരെ, ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളുടെ പരിണിതഫലമായി കൈയിൽ എത്തിയതാണ് .അല്ലാതെ ഇതൊക്കെ സന്തോഷം തരുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ,ആ ആർക്കറിയാം എന്നുത്തരം .പക്ഷെ  നല്ല കാര്യമല്ലേ?  ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്‌ .
നല്ല കാര്യം മാത്രമല്ല ഈ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിയുന്നത് .ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു ആധി കേറി നടന്നു, ജീവിതം കുട്ടിച്ചോർ ആക്കുന്ന എത്രപേർ .ഉദാഹരണത്തിന് , നമ്മുടെ പ്രധാന ആധി , നമ്മുടെ കുട്ടികളുടെ ഭാവി എന്താകും എന്നോർത്തിട്ട് ആണല്ലോ ?അല്ല , ഭാവി പ്രവചിക്കാൻ നമ്മളാര് ?നമുക്ക് ശരി എന്ന് തോന്നുന്നത് മാത്രം അവർക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുക .ഭാവിയെ കുറിച്ച്‌ ചിന്തിക്കണ്ട എന്നല്ല . ചിന്തിച്ചു, ശരിയെന്നു തോന്നുന്നത് ചെയ്യുക.പിന്നെ എന്താകും എന്ന് ചിന്തിച്ചു ആധി പിടിച്ചു നമ്മുടെ ജീവിതം പാഴാക്കാതിരിക്കുക .അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ പണ്ട് ചിന്തിച്ചത് പോലെ ഒക്കെയാണോ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നത് ? ഒരു ഇന്ത്യൻ അമേരിക്കൻ ചിന്താഗതികളുടെ കൂട്ടി കുഴക്കൽ .എന്നിട്ട് നടുവിൽ ഒരു വര  വരക്കുക.അതായതു ഇന്ത്യൻ ചിന്താഗതിപോലെ കുട്ടികളെ കുറിച്ചോർത്തു ശിഷ്ട ജീവിതം പാഴാക്കാതിരിക്കുക ,എന്നാൽ അമേരിക്കനെപോലെ , പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ നിനക്ക് നിന്റെ വഴി എന്ന് പൂർണമായിട്ടങ്ങ് പറഞ്ഞ് നട തള്ളാതെയും ഇരിക്കുക,എങ്ങനെയുണ്ടെന്റെ ചിന്ത ?
പിന്നെ ഇതിലും അതിഭീകരമായി ചിന്തിച്ചു , ചിന്തിച്ചു ജീവിതം പാഴാക്കുന്ന വേറെ ഒരു കൂട്ടരുണ്ട് .ഇവർ സ്വന്തമായി ഒന്നും ചെയില്ല .എപ്പോഴും ചിന്ത മറ്റുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ളതാണ് .ഇപ്പോൾ പിന്നെ ഈ സോഷ്യൽ മീഡിയകൾ കൂടി ആയപ്പോൾ പറയുകയും വേണ്ട .ഒറ്റക്കിരിക്കുന്പോൾ ഇവരിങ്ങനെ ഇതിലൊക്കെ മിണ്ടാതെ പതുങ്ങിയിരിക്കും .പിന്നെ നാലാളെ കാണുന്പോൾ ," ഇല്ലേ ,അവൾക്കു അല്ലെങ്കിൽ അവനു വേറെ ഒരു പണിയുമില്ലേ "എന്നൊരു ഒറ്റ  കമെന്റു മതി മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതം തേജോവധം ചെയ്യാൻ .സമാന ചിന്താഗതിക്കാർ ഒത്തുചേർന്നു അതൊരു ആഘോഷമാക്കി മാറ്റും .സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അറുമാദിച്ച സുഹൃത്ത്‌ , കിട്ടിയ ലൈക്കും പോസിറ്റീവ് കമന്റും വായിച്ചു സന്തുഷ്ടനായി ,അവനവന്റെ ജോലി നോക്കി സന്തോഷവാനായി ജീവിക്കുന്പോൾ , ഈ സഹജീവികൾ നെഗറ്റീവ് ചിന്തകളിൽ മുഴുകി , കുറ്റം പറയാനുള്ള പുതിയ ആൾക്കാരെയും തേടി, തേടി  ജീവിതം പാഴാക്കുന്നു .കലികാലം അല്ലാതെന്തു പറയാൻ .
ഇനിയും ഉണ്ട് വേറെ ചിലർ , എല്ലാ സൌഹൃത സംഭാഷണത്തിനും ,അവർ ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു വേറെ അർത്ഥങ്ങൾ തേടും .മറ്റുള്ളവർ എന്തായിരിക്കും അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് , അവർ എന്നെക്കുറിച്ച് മോശം ആയിട്ടാണോ വിചാരിക്കുന്നത്. അവർ എന്താ എന്നെ മനസിലാക്കാത്തത്‌ , അങ്ങനെ പോകും ആ ചിന്തകൾ .ഓരോരുത്തരും അവരവർക്ക് തോന്നുന്നത് പറയുന്നു , ഞാൻ തെറ്റൊന്നും ചെയ്യ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ അവർ എന്നെക്കുറിച്ച് മറ്റെന്തു വിചാരിക്കാൻ , അവർ എന്നെ മനസിലാക്കുന്ന വിധത്തിൽ തുറന്നു സംസാരിക്കണം അടുത്ത തവണ .ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചാൽ ജീവിതം സുഖം സുഖകരം.നമുക്ക് നമ്മുടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകളെ വളരെ പോസിറ്റീവ് ഊർജ്ജ ത്തോടെ കാര്യക്ഷമതയുള്ള രീതിയിൽ തിരിച്ചു വിട്ടാൽ , അവ  നമുക്ക് സന്തോഷവും, സമാധാനവും കൊണ്ടുതരുന്നതായി കാണാം .അല്ലാതെ ഇതു മുഴുവൻ വായിച്ചിട്ട് ഈ പെണ്ണിനു വേറെ ഒരു പണിയുമില്ലേ എന്നാണ് ചിന്തിക്കാൻ  പോകുന്നതെങ്കിൽ , ഇത് വായിച്ച നിങ്ങളുടെ സമയം വേസ്റ്റ് .അപ്പോൾ നല്ല ചിന്തകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു സന്തുഷ്ടകുടുംബ ജീവിതം എല്ലാവർക്കും നേരുന്നു .എനിക്കും തിരിച്ചൊന്നു നേർന്നേക്കണേ.ഇതൊക്കെ വാരി വലിച്ചു എഴുതാൻ എളുപ്പം ,പക്ഷെ പ്രവർത്തിയിൽ കൊണ്ട് വരാൻ എല്ലാവരുടെയും ആശംസകൾ വേണം . ഇനി ഇതു വായിച്ചു നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് ചിന്തിക്കുന്നത് ,എന്നും ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനെന്റെ ദിവസങ്ങൾ പാഴാക്കുമോ എന്തോ?????

Sunday, January 11, 2015

വാലിന്റെ ഡേ ...ഒരമ്മയുടെ ആത്മഗതം


മക്കളെ നിങ്ങൾക്ക് അറിയുമോ ,പണ്ട് പണ്ട് ഒരു പത്തിരുപതു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് , ഈ വലെന്റിൻസ് ഡേ ഒക്കെ പ്രചാരമില്ലാത്ത നാട്ടിൽ , മനസു നിറയെ 
പ്രണയസ്വപ്നങ്ങളുമായി ജീവിച്ചിരുന്ന കുറെ സുന്ദരികുട്ടികളെ? നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ കേട്ടോ.സ്വന്തമായി ഒരു പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ,അല്ലെങ്കിൽ കൂടുകാരിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ,ഇതൊക്കെ തന്നെ അവരുടെയും ചർച്ചാ വിഷയങ്ങൾ .ആ പ്രിയമുഖം കാണുംന്പോൾ ശരീരമാകെ വിരിയുന്ന ആ കോരിത്തരിപ്പും , മനസിൽ നിറയുന്ന ആനന്ദവും ഒക്കെ അപ്പോഴും ,ഇപ്പോഴും ഒക്കെ ഒന്ന് തന്നെ .കോളേജിൽ പോകുന്നത് തന്നെ ആ മുഖം കാണാൻ , ഒരു ദിവസം എത്ര പ്രാവശ്യം കണ്ടു എന്ന് കുറിച്ച് വെച്ച നാളുകൾ .ആളെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ആ സൈക്കിൾ എങ്കിലും കണ്ടാൽ മതി മനസു നിറയാൻ ..ദിവ്യ പ്രണയത്തിൽ തൊട്ടുകൂടായ്മയും , തീണ്ടികൂടയ്മയും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം.പിന്നെ കണ്ടിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാൻ . ചുമ്മാ മനുഷ്യനെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞു നിൽക്കും ,പ്രിയപ്പെട്ടവനില്ലാത്ത കൂടുകാരികൾ ചുമ്മാ അസ്സൂയപ്പെട്ടോട്ടെ .പിന്നെ തിരികെ വീട്ടിൽ വന്നു പഠിക്കേണ്ട സമയമെല്ലാം ഒരു മുഖം മാത്രം കണ്ണിൽ എന്ന പാട്ടും പാടി ഇരുന്നു ജീവിതം പാഴാക്കും .അങ്ങനെ പ്രണയിച്ചു പ്രണയിച്ചു ,പ്രിയപെട്ടവനെ സ്വന്തമാക്കിയ കുറേപേർ , നഷ്ടപ്രണയത്തിൽ നിന്നും കരകേറി കിട്ടിയ കണവനെ പ്രണയിച്ച കുറേപേർ ,വീടുകാരുടെ വാക്ക് കേട്ട് ,ഇന്നലെ കണ്ടവൻ ,ഇന്ന് കെട്ടിയ താലി പൂജിച്ചു ,അവനെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പ്രണയിച്ച കുറെ പേർ .അവരൊക്കെയാണ് മക്കളേ, നിങ്ങളുടെ അമ്മയും ആന്റിമാരും അടങ്ങുന്ന ഈ വലിയ ആളുകളുടെ( ശരീരം കൊണ്ട്) സമൂഹം .വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അല്ലേ ? അല്ല , നിങ്ങളിൽ കുറെ പേർക്കിത് വായിക്കാനും കഴിയില്ലായിരിക്കും.

പിന്നെ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കെന്തു പറ്റിയെന്നല്ലേ ?അതിനു കാരണക്കാരായ നിങ്ങൾ തന്നെ ചോദിക്കണം അത് . ശരി , ശരി, നിങ്ങളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ നിങ്ങളെ ഈ ലോകത്തിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവന്നു , നിങ്ങൾക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു പേരും നല്കിയതിനുള്ള പ്രത്യുപകാരം ആയി ഇതങ്ങു കരുതാം .ഞങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ പൂവല്ലരിയിൽ പൂത്ത കുസുമങ്ങളാണ് ,കുഞ്ഞുങ്ങളെ നിങ്ങൾ .എന്തൊരു സന്തോഷമായിരുന്നു ആ പൂമൊട്ടിട്ടു എന്നറിഞ്ഞ ദിവസം .ദാ ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞ പോലെ .പിന്നെ പത്തു മാസം ചുമന്നു നൊന്തു പ്രസവിച്ചു , കാൽ വളരുന്നോ, കൈ വളരുന്നോ എന്ന് നോക്കി കാത്തിരിക്കുന്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കാലും , മേലും ഒക്കെ കയറി അങ്ങ് പടർന്നു പന്തലിച്ചത് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല മക്കളെ അറിഞ്ഞില്ലാ .പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ , കണ്ണിൽ നോക്കി പ്രണയിക്കാനുള്ള പകലുകൾ നിങ്ങളുടെ ഭാവിക്കു വേണ്ടിയുള്ള സ്വത്തു തേടുന്നതിലും , രാത്രികൾ ,നിങ്ങളെ ഉറക്കാനുള്ള താരാട്ടു പാട്ടിലും മുങ്ങിപ്പോയി .എങ്കിലും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു നേട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ആനന്ദത്തിൽ ആറാടി .പ്രണയം വറ്റി വരണ്ടപ്പോൾ ,അവിടെ നിങ്ങൾ ഞങളുടെ പ്രകടങ്ങൾ കാണാൻ തുടങ്ങി .കൊച്ചുകുട്ടി പെട്ടന്നങ്ങ് കേറി വലുതായി .വലുതായപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് തോന്നി .നിങ്ങളുടെ ശരികളും ഞങ്ങളുടെ ശരികളും ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ഒരു യുദ്ധക്കളം ആയി ജീവിതം . എവിടെയാണ് പിഴച്ചതെന്നു തേടി, ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പഴി ചാരി കടിച്ചു കീറി .എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ പ്രണയം തേടി ഞങ്ങൾ അലഞ്ഞു .പക്ഷെ അത് മറ്റെങ്ങും പോയിട്ടില്ല എന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു .അതാ ആ പ്രണയം ,അവിടെ നിങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ , പണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ട അതേ തീവ്രതയോടെ .അത് ഞങ്ങളെ വീണ്ടും പ്രണയിക്കാൻ ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു ,പഴയകാലത്തിലേക്ക്‌ മടക്കി കൊണ്ട് പോകുന്നു.മക്കൾ പ്രണയിക്കാൻ ഉള്ള പ്രായമാകുന്പോൾ , പ്രണയം വറ്റി വരണ്ടു ,ജീവിതം ദുസഹമാക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളേ ,നമുക്ക് ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ കെട്ടിയ താലിയുടെ ബലത്തിൽ ചുമ്മാ അങ്ങ് തീവ്രമായി, പണ്ടത്തെ കൌമാരക്കാരായി പ്രണയിച്ചാലോ ? 

എന്ത് പറയുന്നു